Για την καταστροφική πυρκαγιά στον Παραδοσιακό Ελαιώνα Άμφισσας

Θύμα των φετινών πυρκαγιών υπήρξε δυστυχώς ο Παραδοσιακός Ελαιώνας της Άμφισσας και κατά συνέπεια και οι αγρότες ελαιοπαραγωγοί της περιοχής• μια περιοχή που πέρα από τη σημασία της ως οικοσύστημα, αφού εντάσσεται στο Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών Νατούρα, αποτελεί στοιχείο ιστορικής κληρονομιάς και πολιτισμού της υπαίθρου. Οι συνέπειες της πυρκαγιάς αγγίζουν το φυσικό περιβάλλον, τον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής, την αισθητική του τοπίου της Φωκίδας και του ιδιαίτερου αρχαιολογικού χώρου των Δελφών και τελικά και τον τουρισμό.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν θα σταματήσουμε να επισημαίνουμε την ανάγκη πρόληψης για τις δασικές πυρκαγιές, που γίνονται κάθε χρόνο και πιο καταστροφικές, εξαιτίας μιας σειράς παραγόντων και της έλλειψης πολιτικής πρόληψης και οργάνωσης για την αντιμετώπισή τους, αλλά και την ανάγκη ευαισθητοποίησης των πολιτών ώστε να μειωθεί ο αριθμός των περιστατικών που οφείλονται σε αμέλεια.

Τα παραπάνω πρέπει να αποτελέσουν επιτέλους βασική προτεραιότητα της Πολιτείας και των αρμόδιων υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας. Η στήριξη των υπηρεσιών με οικονομικούς πόρους και ανθρώπινο δυναμικό δεν μπορεί να υφίσταται περικοπές στο όνομα της οικονομικής κρίσης και η αναποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού να καθίσταται εγκληματική για τις ανθρώπινες ζωές και περιουσίες, αλλά και το περιβάλλον, θέτοντας ταυτόχρονα σε κίνδυνο και τους ανθρώπους του Πυροσβετικού Σώματος που δίνουν τη μάχη με τις φλόγες χωρίς την κατάλληλη στήριξη.

Τέλος, χρέος της Πολιτείας είναι η άμεση αποκατάσταση των πληγέντων και η συνειδητοποίηση από τους αρμόδιους ότι η αποκατάσταση κοστίζει τελικά περισσότερο από την πρόληψη, πράγμα που καθιστά την πρόληψη σοφότερη επιλογή και σε περίοδο κρίσης.


Πληροφορίες: Βάσω Νάκου τηλ 6983903061

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας Φθιώτιδας... όχι άλλη καθυστέρηση

Μια μορφή συνεργασίας για τη στήριξη των τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών

Ως Οικολόγοι Πράσινοι, στα πλαίσια της ανασυγκρότησης της τοπικής και περιφερειακής οικονομίας, υποστηρίζουμε και στη Φθιώτιδα τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου μας και το ανθρώπινο δυναμικό που τις ασκεί.

Πιστεύουμε ότι, στη δύσκολη συγκυρία που διανύουμε, μπορούμε αλλά και οφείλουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να συνεργαστούμε και να στηρίξουμε τα παραγόμενα πρωτογενή και μεταποιημένα προϊόντα του τόπου, να διαφυλάξουμε τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας και να ανοίξουμε νέους ορίζοντες κυρίως με στόχο την αναζωογόνηση της υπαίθρου.

Οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας ότι η χώρα μας, παρά τη σημαντική μείωση του κόστους εργασίας σε σχέση µε τις περισσότερες χώρες της Ε.Ε, έχει χάσει το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα ως χώρα µε σημαντικές δυνατότητες παραγωγής. Η αποφασιστική στροφή στην παραγωγή ποιοτικών και καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών «υψηλής προστιθέμενης αξίας», µε κανόνες και πρότυπα στην υγιεινή και περιβαλλοντική αντίληψη, με προϊόντα βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, θα μπορούσε ίσως να βελτιώσει σε ένα βαθμό την κατάσταση.

Μια μορφή οργάνωσης αυτής της προσπάθειας είναι το «Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας», το οποίο μπορεί να βοηθήσει στο να μπορέσει η κοινωνία να συμβάλει, με πιο αποτελεσματικό τρόπο, στη στήριξη και την ενίσχυση των τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών για μια βιώσιμη προοπτική και ευημερία και σε όφελος της τοπικής οικονομίας

Το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας - το οποίο λειτουργεί σε πολλές περιοχές της Ελλάδας – μπορεί:
- να προσδώσει ταυτότητα στα προϊόντα και στις υπηρεσίες στη βάση κάποιων προδιαγραφών και διαδικασιών,
- να τα προβάλει σ’ ένα ευρύτερο κοινό,
- να δικτυώσει ομοειδείς και συμπληρωματικές επιχειρήσεις,
- να διασφαλίσει και να αναβαθμίσει την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και
- να διευκολύνει την προώθησή τους στην τοπική και την περιφερειακή αγορά.

Ουσιαστικά πρόκειται για μια συνεργασία φορέων και επιχειρήσεων που μπορούν να συστήσουν ένα ευέλικτο και ελαστικό συλλογικό σχήμα. Σ’ αυτό μπορούν να συμμετέχουν παραγωγοί τοπικών προϊόντων, ταβέρνες, ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εργαστήρια τοπικών προϊόντων, γραφεία εναλλακτικού τουρισμού, ελεύθεροι επαγγελματίες που διοργανώνουν εκδηλώσεις, Δήμοι, Επιμελητήριο, Αγροτικοί και Βιοτεχνικοί Συνεταιρισμοί, συλλογικότητες της Κοινωνίας των Πολιτών, φορείς που διαχειρίζονται χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς, αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία.

Οι καιροί δεν επιτρέπουν καθυστερήσεις και αναστολές. Χρειάζεται διαρκής αναζήτηση και δράση, αλληλεγγύη και νέες μορφές συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα. Το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας είναι μια τέτοια μορφή συνεργασίας και έχουμε καθυστερήσει.

Λαμία, 2.8.2013
Στέφανος Σταμέλλος
Μέλος των Οικολόγων Πράσινων

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Κορινθιακός κόλπος SOS

http://www.prasinomple.gr/news_Full.asp?articleID=723

4/3/2013

Τριακόσιες χιλιάδες στρέμματα του πυθμένα του Κορινθιακού υπολογίζεται ότι καλύπτει η κόκκινη λάσπη, το απόβλητο που προκύπτει κατά την παραγωγή της αλουμίνας από το εργοστάσιο στα Άσπρα σπίτια.
Επί σαράντα έτη και πλέον η μονάδα παραγωγής αλουμίνας στην περιοχή αυτή του Κορινθιακού απορρίπτει στον κόλπο εκατοντάδες χιλιάδες τόνους κόκκινης λάσπης, ρυπαίνοντας και μολύνοντας τα νερά, απειλώντας τη δημόσια υγεία.
Η έκχυση της κόκκινης λάσπης στον κόλπο των Αντικύρων πραγματοποιείται με υποθαλάσσιους μεταλλικούς αγωγούς μήκους 2 χιλιομέτρων οι οποίοι εκβάλουν σε βάθος νερού περίπου 110μ.
Από τον Ιανουάριο του 2006 αποφασίστηκε μετά από πιέσεις προς την εταιρεία να ξεκινήσει την μείωση της κόκκινης λάσπης που απορρίπτεται στον Κορινθιακό.
Αυτό θα γινόταν με την με την τοποθέτηση μιας φιλτρόπρεσας η οποία θα συγκρατούσε το 1/3 της κόκκινης λάσπης , με προοπτική τον επόμενο Γενάρη να λειτουργήσει η δεύτερη φιλτρόπρεσα και τον μεθεπόμενο Γενάρη ή τρίτη .
Με 1.06 τόνους κόκκινης λάσπης ανά τόνο παραγόμενης αλουμίνας, η συνολκή κόκκινη λάσπη που διοχετευόταν στον Κορινθιακό έφτανε τις 800.000 τόνους!
Μάλιστα η Εταιρεία δεσμεύτηκε ότι θα απορροφήσει και την υπάρχουσα στο βυθό κόκκινη λάσπη η οποία είχε σχηματίσει δύο τεράστιους λόφους με ύψος 75 μέτρων ο καθένας.
Η κόκκινη λάσπη μπορεί να σταμάτησε να πέφτει στον Κορινθιακό όμως το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει γιατί στον κόλπο των Αντικύρων υπάρχουν οι δύο λόφοι με την λάσπη που πρέπει οπωσδήποτε να απορροφηθούν. Γιατί από τους λόφους αυτούς η λάσπη σκορπίζεται σε ολόκληρο τον Κορινθιακό και τον μολύνει ακόμα και με καρκινογόνες ουσίες.
Οι έρευνες που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Πατρών έδειξαν ότι η κόκκινη λάσπη έχει πλέον καλύψει ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόλπου των Αντικύρων αλλά και του Κορινθιακού κόλπου. Συγκεκριμένα:
(α) Στον κόλπο των Αντικύρων, δίπλα στους υποθαλάσσιους αγωγούς που απορρίπτουν την κόκκινη λάσπη, έχουν δημιουργηθεί δύο λόφοι κόκκινης λάσπης ύψους 25 μέτρων.
(β) Στο πυθμένα του κόλπου των Αντικύρων η κόκκινη λάσπη καλύπτει 16 km2, ενώ στον πυθμένα της κεντρικής λεκάνης του Κορινθιακού κόλπου καλύπτει επιφάνεια 277 km2. Δηλαδή, η κόκκινη καλύπτει περίπου 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα πυθμένα του Κορινθιακού κόλπου.
Αν και η κόκκινη λάσπη χαρακτηρίζεται από υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων ωστόσο, η επίδραση της κόκκινης λάσπης στους θαλάσσιους οργανισμούς και κατ΄ επέκταση στη δημόσια υγεία, μέσα από τη χρόνια κατανάλωση αλιευμάτων από την περιοχή, δεν έχει μελετηθεί συστηματικά.
Τα περισσότερα όμως είναι βλαβερά και επικίνδυνα γιατί έχουν την τάση να συσσωρεύονται στους οργανισμούς και να επιδρούν τοξικά στα ζώα, τα φυτά και τους ανθρώπους. Τέτοια χαρακτηριστικά έχουν για παράδειγμα ο υδράργυρος, ο μόλυβδος και το κάδμιο.
Μερικές από τις επιπτώσεις της τοξικότητας των βαρέων μετάλλων στους οργανισμούς είναι η μείωση της ανάπτυξης, οι αλλαγές στο μεταβολισμό αλλά και οι διαταραχές στην αναπαραγωγή και το ανοσοποιητικό σύστημα.
Το αρσενικό είναι στοιχείο τοξικό για τα φυτά και τα ζώα και είναι βιοσυσσωρεύσιμο για τα ασπόνδυλα. Μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στο ανθρώπινο νευρικό σύστημα. Ο υδράργυρος μέσω της τροφικής αλυσίδας (ιδίως τα ψάρια), συσσωρεύεται και μπορεί επίσης να προκαλέσει νευρικές διαταραχές.

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Ηλεκτροσόκ 1.160 MW στο Μαντούδι της Βόρειας Εύβοιας!

Ο,τι καταστροφή δεν κατάφεραν να κάνουν διαχρονικά οι πυρκαγιές και η άναρχη δόμηση, το αναλαμβάνει τώρα με διαδικασίες fast track η ανακήρυξη της περιοχής σε ΒΙ.ΠΕ. με σκοπό τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας


Της Νέλλης Ψαρρού


Αποφασίστηκε η δημιουργία Βιομηχανικής Περιοχής στη Βόρεια Εύβοια

Με κοινή υπουργική απόφαση εγκρίθηκε η οριοθέτηση ιδιωτικής Βιομηχανικής Περιοχής (ΒΙ.ΠΕ.) στο Μαντούδι στη Βόρεια Εύβοια. Σκοπός η δημιουργία εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 1160 MW με καύση φυσικού αερίου του ομίλου ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, εργοστάσιο που θα καταστήσει έτσι την περιοχή σε δεύτερο ενεργειακό κέντρο της χώρας μετά την Πτολεμαΐδα!.

Σε απόσταση 2-2,5 ωρών από την Αθήνα, σε μια διαδρομή μέσα από πεύκα και πλατάνια, βρίσκεται το Μαντούδι. Η ευρύτερη περιοχή του δήμου Λίμνης-Μαντουδίου-Αγ.Άννας είναι τρίτη στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας σε δασοκάλυψη (41%), περιλαμβάνει περιοχή Natura στην ξηρά (όρος Κανδήλι, κοιλάδα Προκοπίου και Δέλτα ποταμού Κηρέα) αλλά και στη θάλασσα (θαλάσσια περιοχή του «Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου - Βορείων Σποράδων – Ανατολική Σκόπελος», περιοχή υψηλής σημασίας για την προστασία της μεσογειακής φώκιας). Οι κάτοικοί της την έχουν σώσει μέχρι πολλές φορές από καταστροφικές πυρκαγιές με εθελοντικές περιπολίες. Τώρα η πολιτική ηγεσία των μνημονιακών δανειακών συμβάσεων αποφάσισε τη δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. (ζώνη υψηλής όχλησης και ρύπων) και την αδειοδότηση των καπνοδόχων της ηλεκτροπαραγωγού εγκατάστασης θυγατρικής της ΤΕΡΝΑ! Μοναδικό κόστος(;) η οριστική υποβάθμιση των μικρών παραγωγικών δραστηριοτήτων και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Ας τα δούμε όμως με τη σειρά.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Στο υπέδαφος της βορειοκεντρικής Εύβοιας υπάρχει εξαιρετικής ποιότητας μαγνησίτης (λευκόλιθος) με αποτέλεσμα την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων από διάφορες εταιρείες από τα τέλη του 19^ου αιώνα. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η σημαντικότερη εταιρεία που δραστηριοποιήθηκε στη περιοχή ήταν της οικογένειας Σκαλιστήρη, που εντατικοποίησε και επέκτεινε τις εγκαταστάσεις.

Το 1983 η εταιρεία Σκαλιστήρη ως υπερχρεωμένη, περιήλθε στον έλεγχο του δημοσίου μέσω του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων. Το 1992 διακόπηκε η λειτουργία της εταιρείας, η οποία μπήκε σε καθεστώς εκκαθάρισης – αν και μισοδούλευε ως το 1996. Όταν από το 1994 ο κλάδος άρχισε να επανακάμπτει χάρη στην αύξηση των τιμών και της ζήτησης διεθνώς, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για την εταιρεία, η οποία τελικώς αγοράστηκε από τη ΒΙΟΜΑΓΝ, μια κοινοπραξία απαρτιζόμενη από τη «Βιολίν», ελληνική εταιρεία που δραστηριοποιούνταν στην παραγωγή λιγνίτη, την «Alpha Ventures», κεφαλαιακός όμιλος με έδρα του την Αθήνα (η ίδια η τράπεζα Alpha ήταν η εκκαθαρίστρια εταιρεία), τον επιχειρηματία Βαρβούτη και την Τράπεζα Πίστεως. Η παραχώρηση έγινε αντί του τιμήματος των 2,5 δισεκατομμυρίων δραχμών (7,2 εκατομμύρια ευρώ), με μηδενισμό από την κυβέρνηση όλων των χρεών της πρώην βιομηχανίας Σκαλιστήρη. Με νόμο επίσης (ν.2388/1996, άρθ. 12.4) απαλλάχτηκε η ΒΙΟΜΑΓΝ από την υποχρέωση αποκατάστασης των περιβαλλοντικών ζημιών και αλλοιώσεων όπως όριζε ο Μεταλλευτικός Κώδικάς ( αρ. 114Β ν.δ. 210/1973), με αποτέλεσμα αυτές να μην αποτελούν υποχρέωση κανενός! Να σημειωθεί ότι πολλά χρόνια μετά έχουν βρεθεί θαμμένα τοξικά απόβλητα σε σκουριασμένα βαρέλια.

Στη σύντομη λειτουργία της η ΒΙΟΜΑΓΝ κατέστη η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής μαγνησίτη στην Ελλάδα με ετήσια παραγωγή 250.000 τόνους και διαπιστωμένα αποθέματα περίπου 9 εκ. τόνους. Παρόλο που στον πρώτο μόλις χρόνο λειτουργίας της πέτυχε ένα κύκλο εργασιών-τζίρο που ξεπερνούσε τα 2,6 δισ. δρχ. (όσο αγοράστηκαν τα μεταλλεία), μόλις το 1999 κήρυξε πτώχευση. Ως το 2006 οι εργαζόμενοι παρέμειναν απλήρωτοι παρά την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Τότε επήλθε πτωχευτικός συμβιβασμός και η ΒΙΟΜΑΓΝ περιήλθε στην κυριότητα του ομίλου ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ (Γ. Περιστέρης) έναντι του ποσού των 33 εκ. ευρώ που ήταν τα χρέη της εταιρείας – 3 εκ. ευρώ ήταν οι οφειλές προς τους εργαζόμενους. Με αυτά τα χρήματα η ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ αγόρασε τη ΒΙΟΜΑΓΝ, τις εγκαταστάσεις καθώς και 800 στρέμματα γης κοντά στη θάλασσα...

Η ΤΕΡΝΑ και το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας

Το 2006 λοιπόν η εταιρεία ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ αγοράζει τη ΒΙΟΜΑΓΝ που είχε τα κοιτάσματα λευκόλιθου. Όμως το ενδιαφέρον της για την περιοχή φαίνεται να είναι διαφορετικό. Μέσω της θυγατρικής της «Ήρων-Θερμοηλεκτρική» είχε ήδη προτείνει την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με καύση λιθάνθρακα. Αν και ο λιθάνθρακας θεωρείται από τις πιο ρυπογόνες πρώτες ύλες και η χρήση του έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί στην Ευρώπη, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (Ρ.Α.Ε.) ενέκρινε το έργο στις αρχές του 2007. Οι 500 θέσεις εργασίας που υποσχόταν η εταιρεία αποτελούσαν το «καρότο» σε μια περιοχή που, εξαρτημένη για δεκαετίες από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες, μαστιζόταν από ανεργία αλλά και ραγδαία εγκατάλειψη. Όμως το «καρότο» αποδείχτηκε ανύπαρκτο: σύντομα οι θέσεις εργασίας έγιναν 180, με τις 80 από αυτές να αφορούν εξειδικευμένο προσωπικό. Τότε κάποιοι πολίτες διοργάνωσαν ημερίδες ενημέρωσης, παρεμβάσεις κλπ. ενάντια στην επένδυση και την επαπειλούμενη υποβάθμιση της περιοχής τους. Η έντονη κινητοποίησή τους (έφτασαν μέχρι την πραγματοποίηση λαϊκής διαβούλευσης με 700 άτομα στο κλειστό γήπεδο του χωριού όπου εκφράστηκε η εναντίωση στο έργο) ματαίωσε τα σχέδια – προσωρινά.

Από το 2007 ως το 2010 δεν υπήρξε εμφανής κίνηση από την εταιρεία. Όμως, τον Αύγουστο του 2010 η ΤΕΡΝΑ κατέθεσε αίτηση δημιουργίας Βιομηχανικής Περιοχής (ΒΙ.ΠΕ.). Φαίνεται πως στο μεταξύ είχε εξασφαλιστεί η απαιτούμενη πολιτική δέσμευση για τη δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. στο Μαντούδι, μια περιοχή για την οποία τα δύο ειδικά χωροταξικά σχέδια (για τον τουρισμό και τη βιομηχανία) προδιαγράφουν την ανάδειξη και διατήρηση των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, που είναι μεσαίας και όχι υψηλής όχλησης όπως στις ΒΙ.ΠΕ., την ανάπτυξη ήπιων και εναλλακτικών μορφών τουρισμού, καθώς και δραστηριότητες που συμβάλλουν στην ανάδειξη της εικόνας της περιοχής και δεν θίγουν το περιβάλλον ως τουριστικό πόρο.

Πολιτικός σχεδιασμός για ΒΙ.ΠΕ.

Η αίτηση της ΤΕΡΝΑ δεν κοινοποιήθηκε στους πολίτες, που το έμαθαν τυχαία και απευθύνθηκαν στη γενική γραμματεία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΥΠΕΚΑ. Η ειδική γραμματέας κα Μαργαρίτα Καραβασίλη εξέδωσε στις 17/10/2011 έγγραφο που χαρακτηρίζει την υποβληθείσα Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε.) της εταιρείας ως «απολύτως ελλιπή». Η επίσημη αυτή γνωμοδότηση λοιδορήθηκε στην πράξη από τον δήμαρχο του δήμου Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ.Άννας κ. Ανέστη Ψαρρό, ο οποίος έσκισε το έγγραφο μπροστά σε όλους στο Δ.Σ. του δήμου, καταφερόμενος μάλιστα εναντίον της προσωπικά και διατυμπανίζοντας ότι το δημοτικό συμβούλιο και οι πολίτες επιθυμούν διακαώς το έργο που θα φέρει αειφόρο ανάπτυξη στον δήμο, χωρίς καν να υπάρχει σχετική απόφαση του Δ.Σ.

Λοιδορήθηκε και από την ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, η οποία με επιστολή της αμφισβήτησε την αρμοδιότητα της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος(!) και ζήτησε την «άμεση ανάκληση του εγγράφου», καθώς επίσης ζήτησε παρέμβαση προς τη διευθύντρια Χωροταξίας κα Πολυξένη Ζέικου προκειμένου να δώσει σχετική προτεραιότητα στο φάκελο. Πράγματι, στις 28/11/2011 η κα Π. Ζέικου υπέγραψε έγγραφο με το οποίο χαρακτηρίζει τη Μ.Π.Ε. «συμβατή με τις κατευθύνσεις του υφιστάμενου Χωροταξικού Σχεδιασμού». Να αναφέρουμε ότι η προϊσταμένη της κας Ζέικου, δηλαδή γενική γραμματέας Χωροταξίας και Αστικής Ανάπλασης, ήταν η κα Μαρία Καλτσά, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ από το 27/6/2007.

Η κα Καλτσά δεν ήταν η μόνη παρουσία της ΤΕΡΝΑ στην πολιτική ηγεσία της (τότε) κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Ο γ.γ. Συγχρηματοδοτούμενων Δημοσίων Έργων κ. Σέργιος Λαμπρόπουλος υπήρξε επίσης στέλεχος κοινοπραξίας της εταιρείας. Εν συνεχεία και οι επιλογές της τρικομματικής κυβέρνησης παρέμειναν στην ίδια γραμμή καθώς ο κ. Γιώργος Μέργος, σήμερα γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, ήταν μέλος του Δ.Σ. της ΤΕΡΝΑ από τις 23 Ιουνίου 2011 ως τις 5 Ιουλίου 2012. Μα και ο ίδιος ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Αθανάσιος Σκορδάς είχε παραστεί ως εκπρόσωπος της ΤΕΡΝΑ στο δημοτικό συμβούλιο στο Μαντούδι, στις 21/6/2010, όπου με εισήγησή του περιέγραψε τα πολλαπλά οφέλη της περιοχής από την επένδυση της εταιρείας!

Καθώς η κα Μαργαρίτα Καραβασίλη επέμενε ότι η πρόταση για ΒΙ.ΠΕ. είναι «αντίθεση με τις κατευθύνσεις της κείμενης νομοθεσίας», η θητεία της στην Επιθεώρηση Περιβάλλοντος δεν θα είχε μέλλον: απομακρύνθηκε το καλοκαίρι του 2012. Λίγους μήνες μετά, στις 31 Δεκεμβρίου 2012, εκδόθηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ.Υ.Α.) των υπουργών Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Κ. Χατζηδάκη, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Ε. Λιβιεράτου και Ναυτιλίας και Αιγαίου Κ. Μουσουρούλη (Αριθμ. Φ/Α.5.33/15088/945, ΦΕΚ 3540/2012). Με αυτή την απόφαση εγκρίθηκε η ίδρυση Επιχειρηματικού Πάρκου τύπου Ά (όπως μετονομάστηκε η ΒΙ.ΠΕ. με το νόμο 3982/2011) στο Μαντούδι.

Τι σημαίνει η έγκριση ΒΙ.ΠΕ. στο Μαντούδι

Η ΒΙ.ΠΕ. είναι περιοχή βαριάς βιομηχανίας όπου προβλέπεται «υψηλή όχληση», και αντίστοιχα υψηλή ρύπανση. Η ΒΙ.ΠΕ. Μαντουδίου περιλαμβάνει και το λιμάνι στο Κυμάσι καθώς και αγωγούς επικοινωνίας του με το κύριο τμήμα των εγκαταστάσεων. Με τον γενικό χαρακτηρισμό ως ΒΙ.ΠΕ. δεν δεσμεύεται η περιοχή σε συγκεκριμένο πλάνο, με την έννοια ότι μπορεί να φιλοξενηθούν εκεί και άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες, πλην των εξαιρέσεων του νόμου (διυλιστήρια, πυρηνικοί σταθμοί, ΧΥΤΑ και επεξεργασία λυμάτων πλην της ΒΙ.ΠΕ.) – εξαιρέσεων που ανά πάσα στιγμή αλλάζουν βέβαια. Η Κ.Υ.Α. αναφέρεται συγκεκριμένα στον Θερμοηλεκτρικό Σταθμό Φυσικού Αερίου αλλά και στη συνέχιση και ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας λευκόλιθου. Ως προς το τελευταίο να σημειωθεί ότι είχε ζητηθεί από την Επιτροπή Περιβάλλοντος Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας (που ενέκρινε το έργο) ως ελάχιστος όρος η ακύρωση της ΒΙ.ΠΕ. σε περίπτωση που δεν γίνει η επένδυση επεξεργασίας λευκόλιθου. Ο όρος αυτός αφαιρέθηκε από το Υπουργείο Ανάπτυξης παρόλο που η συνέχιση αυτής της δραστηριότητας είναι μία από τις προτεραιότητες του Χωροταξικού για τη βιομηχανία. Δραστηριότητα που είναι όχι μόνο μεσαίας όχλησης αλλά και επιθυμητή από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής.

Το βασικό πάντως πλάνο της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ είναι η κατασκευή θερμοηλεκτρικού σταθμού της τάξης των 1160 MW. Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος, πρόκειται για μια μονάδα που θα καταστήσει την ιδιαίτερης περιβαλλοντικής ευαισθησίας αυτή περιοχή το δεύτερο ενεργειακό κέντρο της χώρας: μικρότερο απ΄ της Πτολεμαΐδας και μεγαλύτερο από της Μεγαλόπολης! Μάλιστα η μονάδα δεν οριοθετείται σε απομονωμένη περιοχή αλλά μόλις 900 μέτρα από το Μαντούδι των 2000 κατοίκων, αλλά και 5,5 χλμ. από την τουριστικά αναπτυγμένη παραλία της Αγίας Άννας καθώς και 3,5 χλμ από την σημαντικότατη αρχαιολογική περιοχή της Κηρίνθου. Κι όλα αυτά στο όνομα της ανάπτυξης, της καταπολέμησης της ανεργίας και της κρίσης, που όμως δεν συνυπολογίζει τις αμέτρητες θέσεις εργασίας που θα χαθούν από άλλες δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα από τους «ρετσινάδες»: 80% του ρετσινιού στην Ελλάδα παράγεται στη Βόρεια Εύβοια.

Στη Βόρεια Εύβοια το ποσοστό της ανεργίας και της εγκατάλειψης της περιοχής, που χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τη δημιουργία τέτοιων «επενδύσεων» έχει εν μέρει δημιουργηθεί ακριβώς εξαιτίας της μονοδιάστατης ως τη δεκαετία του ’90 εξάρτησης από την εξορυκτική δραστηριότητα. Εξάρτηση που συχνά καταλήγει σε «τροχοπέδη µιας βιώσιµης και κοινωνικά δίκαιης αναπτυξιακής προοπτικής τέτοιων “ευλογηµένων” τόπων» (Ρένα Κλαμπατσέα, Λέκτορας, Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ). Κι όλα αυτά χωρίς καν να μιλήσουμε για την τεράστια και αμετάκλητη περιβαλλοντική ζημιά σε όλη την περιοχή και τις επιπτώσεις της ΒΙ.ΠΕ. στην υγεία των ανθρώπων. Χωρίς να μιλήσουμε για την προσπάθεια φίμωσης των ντόπιων που αντιδρούν αλλά και για τις προτάσεις που καταθέτουν για την ισόρροπη ανάπτυξη της περιοχής τους. Σε όλα αυτά τα ιδιαιτέρως σημαντικά θα επανέλθουμε λεπτομερώς καθώς το θέμα θα μας απασχολήσει ξανά και κατά την εκδίκαση της προσφυγής που έχουν καταθέσει οι πολίτες στο ΣτΕ εναντίον της απόφασης. Σε αυτό το άρθρο θελήσαμε να περιοριστούμε στο ιστορικό της υπόθεσης και στον πολιτικό σχεδιασμό. Έναν πολιτικό σχεδιασμό όπου οι… πολιτικές εξυπηρετήσεις είναι το λιγότερο. Η ουσία βρίσκεται στην επί δεκαετίες υποβάθμιση της περιοχής και στις μεθοδευμένες πτωχεύσεις εταιρειών που απαλλάσσονται έτσι από τις υποχρεώσεις τους, συμπεριλαμβανομένης αυτής της αποκατάστασης του περιβάλλοντος.

Ας κλείσουμε με μια σχετική ως προς αυτό λεπτομέρεια. Η Κ.Υ.Α. για την ΒΙ.ΠΕ. Μαντουδίου, που βγήκε σε Φ.Ε.Κ. παραμονή Πρωτοχρονιάς, δεν δημοσιεύτηκε στο «Διαύγεια» όπως θα έπρεπε για να λάβουν γνώση οι ενδιαφερόμενοι παρά μόνο 40(!) μέρες αργότερα. Με αυτό τον τρόπο οι αντιδρώντες στο σχέδιο έμειναν με μόλις 20 μέρες προθεσμία για να συλλέξουν τα στοιχεία και τα έγγραφα, να ετοιμαστούν, να βρουν χρήματα και δικηγόρο για να προσφύγουν στα δικαστήρια. Η προσφυγή κατατέθηκε την 1^η Μαρτίου. Αναμένεται να οριστεί εισηγητής. Θα επανέλθουμε.

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Συγκέντρωση υπογραφών κατά της ιδιωτικοποίησης των Ιαματικών Πηγών

Όχι στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση
των ιαματικών μας πηγών!

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΙΑΜΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΗΓΩΝ

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΕΔΩ!

http://www.gopetition.com/petitions/όχι-στην-ιδιωτικοποίηση-των-ιαματικών-πηγών.html

Εμείς που υπογράφουμε αυτή την αναφορά, θεωρούμε ότι το νερό, σε όλες του τις εκφάνσεις, αποτελεί δημόσιο κοινωνικό αγαθό και η χρήση του ανθρώπινο δικαίωμα και όχι εμπόρευμα για μπίζνες. Ενημερωθήκαμε δε ότι στα πλαίσια της πολιτικής της κυβέρνησης - και με πρόσχημα την ανάκαμψη της οικονομίας και την αντιμετώπιση του χρέους - αποφασίστηκε, ερήμην των τοπικών κοινωνιών, η ιδιωτικοποίηση των Ιαματικών Πηγών της περιοχής μας. Αποφασίστηκε δηλαδή η παράδοση των Πηγών στις πολυεθνικές και στους ξένους επενδυτές ανάγοντάς τες σε «φιλέτα», που περιμένουν τους μνηστήρες.

Έτσι με αποφάσεις της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων μεταβιβάστηκε πρόσφατα από τα Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα(ΕΤΑ) στο ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε η πλήρης κυριότητα, νομή και κατοχή των Ιαματικών Πηγών Θερμοπυλών - Καλλιδρόμου, της Υπάτης, των Ιαματικών Πηγών στα Καμένα Βούρλα με την πηγή Κονιαβίτη και η πηγή της Αιδηψού - Ιστιαίας, προκειμένου να «παραχωρηθούν» σε ιδιώτες.

Είναι γεγονός ότι οι Ιαματικές Πηγές, με ευθύνες όλων, έχουν αφεθεί εδώ και χρόνια στο έλεος του χρόνου, ασυντήρητες και με τις εγκαταστάσεις τους να χρειάζονται πολλές επεμβάσεις. Ακολουθήθηκε μια τακτική με σκοπό να ωριμάσουν οι συνθήκες για να δοθούν στους ιδιώτες, ακόμα και ως «αναγκαίο κακό», «αντί πινακίου φακής». Ειδικά τα Λουτρά Θερμοπυλών είναι σε πλήρη εγκατάλειψη, μέσα στα σκουπίδια, σε σημείο που να υπονομεύεται το κύρος της περιοχής, που έχει την τύχη να εκπροσωπεί δύο ονόματα παγκόσμιας εμβέλειας: «ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ» και «ΛΕΩΝΙΔΑΣ» Σήμερα, παρά την εγκατάλειψη, τα Λουτρά Θερμοπυλών και του Κονιαβίτη τα χαίρονται πλήθος εκδρομέων από όλη τη χώρα και το εξωτερικό, ενώ ειδικά τα Ψωρονέρια προσφέρουν δωρεάν θεραπεία σε πολύ κόσμο και για πολλές παθήσεις.

Η ιδιωτικοποίηση κοινωνικών αγαθών και φυσικών πόρων, όπως το νερό, το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να έχει, είναι η σταδιακή συρρίκνωση του συγκεκριμένου αγαθού, η απομάκρυνση των τοπικών κοινωνιών από την αξία του, η εμπορευματοποίηση και τέλος η ανάδειξη σε αγαθό για λίγους, που θα έχουν να πληρώνουν.

Εμείς που υπογράφουμε, θεωρούμε ότι η πώληση των Ιαματικών Πηγών είναι παράνομη, δεδομένου ότι ο νόμος 3498/2006 (ΦΕΚ 230 Α), εκτελεστικός του άρθρου 18 παρ1 του Συντάγματος, προβλέπει πως η κυριότητα των Ιαματικών Πηγών ανήκει στον ΕΟΤ, ο οποίος μπορεί μόνο να τις ενοικιάζει για περιορισμένο χρονικό διάστημα και όχι να τις πουλήσει και


ζητάμε από την Πολιτεία και την κυβέρνηση

- να ανακληθεί η απόφαση μεταβίβασης της κυριότητας των Ιαματικών Πηγών της περιοχής μας στο ΤΑΙΠΕΔ,
- να δημιουργηθούν άμεσα Διαχειριστικά Σχέδια για κάθε ιαματική πηγή, τα οποία να απαντούν στην αξιοποίηση, εκμετάλλευση και ανάδειξή τους με όρους κοινωνικούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς μέσα από κοινωνικές, συνεταιριστικές, δημοτικές επιχειρήσεις και με δημόσιες επενδύσεις, με τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και σε όφελος της τοπικής οικονομίας και του κοινωνικού συνόλου.

Εμείς που υπογράφουμε τονίζουμε ότι η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών είναι υπόθεση όλων μας. Τα ονόματα επίσης παγκόσμιας εμβέλειας και αναγνωρισιμότητας, ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ και ΛΕΩΝΙΔΑΣ, δεν μπορούν να παραχωρηθούν σε πολυεθνικές για εμπορική εκμετάλλευση. Γι¶ αυτό οφείλουμε να αντιδράσουμε!

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ!
http://www.gopetition.com/petitions/όχι-στην-ιδιωτικοποίηση-των-ιαματικών-πηγών.html <

Προωθήστε το στις δικές σας λίστες e-mail.
Είναι ανάγκη να συγκεντρωθούν πολλές υπογραφές

Οι Οικολόγοι Πράσινοι για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ερημοποίησης

17 ΙΟΥΝΙΟΥ: Παγκόσμια Ημέρα κατά της ερημοποίησης

Λαμία, 16/6/2013

Νερό πηγή ζωής: Κάτι παραπάνω από ένα πολύτιμο φυσικό αγαθό, δομικό στοιχείο του σύμπαντος και πρωταγωνιστής στο έργο της ζωής…

Σύμφωνα με τους επιστήμονες το 35% της ανατολικής Ελλάδας εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο ερημοποίησης - “νέκρωση” δηλαδή των εδαφών - και κυρίως σε αρκετά νησιά του Αιγαίου, μέρος της Κρήτης και την Ανατολική Στερεά, ενώ για το 49% ο κίνδυνος είναι ορατός. Με λίγα λόγια προβλέπεται ότι η ξηρασία θα πλήξει τη μεσογειακή λεκάνη τις επόμενες δεκαετίες. Οι κλιματικές αλλαγές είναι εδώ και η μείωση των βροχοπτώσεων είναι μια πραγματικότητα, ενώ ο αριθμός των πλημμυρών συνεχώς αυξάνουν.

Δυστυχώς όμως ακόμα δεν «προσέχουμε για να έχουμε». Αντίθετα, εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε το νερό ως έναν ανεξάντλητο φυσικό πόρο, τον οποίο διαχειριζόμαστε σπάταλα, κυρίως στη γεωργία που απορροφά το 86% των διαθέσιμων πόρων. Η στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα συνεχώς μειώνεται και οι γεωτρήσεις φθάνουν πλέον σε διπλάσιο βάθος από ό,τι πριν από μία 20ετία. Η άντληση του νερού είναι ανεξέλεγκτη, η οποία, εκτός από μείωση των αποθεμάτων, προκαλεί και το φαινόμενο της υφαλμύρωσης. Τη στιγμή επίσης που σε άλλες χώρες της Ευρώπης έχει επικρατήσει η στάγδην άρδευση στη γεωργία, εμείς ακόμη ποτίζουμε με τα “κανόνια”.

Η κατάσταση εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως μη ελεγχόμενη. Κοινή είναι η διαπίστωση έλλειψης στοιχείων σε ό,τι αφορά τον αριθμό των γεωτρήσεων, την ποσότητα του νερού η οποία αντλείται, τις ποσότητες των υπόγειων νερών που έχουν καταστεί υφάλμυρα. Συνεχίζεται η χορήγηση αδειών για γεωτρήσεις σε περιοχές υφάλμυρες, συνεχίζεται η ανεξέλεγκτη ρίψη λυμάτων και στερεών αποβλήτων σε ρέματα και κοίτες ποταμών και η αύξηση των υδροβόρων καλλιεργειών στη γεωργία, ενώ δεν έχει ολοκληρωθεί η εφαρμογή της Οδηγίας Πλαίσιο 2000/60/ΕΚ για την ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων.

Συνεχίζεται επίσης η μεθόδευση λήψης των λεγόμενων αναπτυξιακών αποφάσεων και δεσμεύσεων για υδροβόρες δραστηριότητες, όπως η Μεγάλη Τουριστική Επένδυση με τα τρία γήπεδα γκολφ στον Έξαρχο Αταλάντης, ενώ στη διπλανή κοινότητα της Κυρτώνης υπάρχει σοβαρό πρόβλημα νερού. Η συγκεκριμένη περιοχή, σύμφωνα με παλαιότερα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ, θεωρείται ελλειμματική σε ό,τι αφορά το υδρολογικό ισοζύγιο. Στις παράλιες περιοχές της Λοκρίδας αντλείται υφάλμυρο νερό ακατάλληλο για πόση και σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο για την Καταπολέμηση της Απερήμωσης, ανήκει στις περιοχές της Ελλάδας αυξημένου κινδύνου (κίτρινη ζώνη) λόγω αλάτωσης των εδαφών.
Επειδή πιστεύουμε πως δεν υπάρχει περιθώριο για άλλες καθυστερήσεις, προτείνουμε:
- Πιο αυστηρή προστασία των υδροφόρων, οι οποίοι τροφοδοτούν την ύδρευση
- Δρομολόγηση μικρών έργων ταμίευσης επιφανειακών νερών (υδατοδεξαμενές) σε τοπικό επίπεδο.
- Τιμολογιακή πολιτική με βάση το κριτήριο ότι το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν αλλά βασικό αγαθό. Εφαρμογή πολιτικών μείωσης της κατανάλωσης.
- Έλεγχο στις αντλούμενες ποσότητες νερού με επιστημονικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι υπεραντλήσεις και τα φαινόμενα υφαλμύρωσης ή το στέγνωμα στις κοίτες των ποταμών.
- Μείωση των υδροβόρων καλλιεργειών και εκσυγχρονισμός της άρδευσης
- Προτεραιότητα στη διάσωση υγροτόπων που απειλούνται με αποξήρανση
- Ενημέρωση, ενημέρωση, ενημέρωση

Η προστασία των υδατικών πόρων και ο κίνδυνος της ερημοποίησης είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για όλους μας.

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Απαράδεκτες εικόνες στη Λίμνη Καλλιδρόμου

Αυτές είναι οι εικόνες που παρουσιάζει σήμερα η Λίμνη Καλλιδρόμου. Σκουπίδια, εγκατάλειψη και αδιαφορία από τις τοπικές αρχές και τους κατοίκους της περιοχής, κακοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος και του ευαίσθητου οικοσυστήματος από τους "βάρβαρους". Κακοποίηση της αξιοπρέπειάς μας ως επισκέπτες. Είμαστε άξιοι της τύχης μας

 

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...