Απαράδεκτες εικόνες στη Λίμνη Καλλιδρόμου

Αυτές είναι οι εικόνες που παρουσιάζει σήμερα η Λίμνη Καλλιδρόμου. Σκουπίδια, εγκατάλειψη και αδιαφορία από τις τοπικές αρχές και τους κατοίκους της περιοχής, κακοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος και του ευαίσθητου οικοσυστήματος από τους "βάρβαρους". Κακοποίηση της αξιοπρέπειάς μας ως επισκέπτες. Είμαστε άξιοι της τύχης μας

 

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Ανταποδοτικό τέλος ΑΠΕ για τα αιολικά στη Βουνιχώρα Φωκίδας

Με την υπ’ αριθμ. Πρωτ.730/77965/6-7-2011 Απόφαση της Γενικής Γραμματέως Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας- Στερεάς Ελλάδας, χορηγήθηκε η άδεια λειτουργίας Αιολικού Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) συνολικής ισχύος 23 ΜW, στη θέση "Τσιτομή-Παλιοπούρναρα" που βρίσκεται στα όρια της Τοπικής Κοινότητας Βουνιχώρας, της Δημοτικής Ενότητας Γαλαξιδίου, του δήμου Δελφών, της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας, της "ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΣΙΤΟΜΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" με διακριτικό τίτλο "ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΣΙΤΟΜΗ Α.Ε."

Ο σταθμός έχει συνδεθεί με το δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ειδικότερα το αιολικό πάρκο (Α/Π) έχει συνδεθεί με τον Υδροηλεκτρικό Σταθμό (Υ/Σ) Βουνιχώρα που έχει κατασκευαστεί από την εταιρεία "ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΑΕΤΟΣ Α.Ε."

Με την υπ’ αριθμ. 166806/11-3-2013, Απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής έγινε τροποποίηση της υπ. Αρ. 7450/28-12-2006 Απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, για Αιολικό Σταθμό Παραγωγής Ηλεκτρική Ενέργειας(ΑΣΠΗΕ),ισχύος 20 ΜW στη θέση "Τσιτομή-Παλαιοπούρναρα", δήμου Δελφών.

Στη νότια πλευρά της θέσης "Παλαιοπούρναρα" θα εγκατασταθεί Φωτοβολταικός Σταθμός Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΦΒΣΠΗΕ),ισχύος 2.7 ΜW.

Σύμφωνα με την παράγραφο Α.1. του άρθρου 25 του Ν.3468/2006 κάθε παραγωγός ηλεκτρική ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στον οποίο χορηγείται άδεια παραγωγής επιβαρύνεται από την έναρξη της εμπορικής λειτουργίας του σταθμού με ειδικό τέλος.

Το τέλος αυτό αντιστοιχεί σε ποσοστό 3% επί της ,προ Φ.Π.Α., τιμής πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας στον Διαχειριστή του Συστήματος ή του Δικτύου ή των μη Διασυνδεδεμένων Νησιών.

Σύμφωνα με την παράγραφο Α.2.,του ίδιου νόμου, τα ποσά που αντιστοιχούν στο ειδικό τέλος παρακρατούνται από τον αρμόδιο Διαχειριστή και αποδίδονται ,κατά ποσοστό 80% στον οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης(Ο.Τ.Α.) πρώτου βαθμού, εντός των διοικητικών ορίων του οποίου είναι εγκατεστημένοι οι σταθμοί ΑΠΕ και κατά ποσοστό 20% στον ή τους ΟΤΑ πρώτου βαθμού από την εδαφική περιφέρεια των οποίων διέρχεται η γραμμή σύνδεσης του σταθμού με το Σύστημα ή το Δίκτυο.

Σύμφωνα με την παράγραφο Α.3., του ίδιου άρθρου, τα ποσά που αντιστοιχούν στο ειδικό τέλος εγγράφονται σε χωριστό προϋπολογισμό εσόδων του οικείου ΟΤΑ πρώτου βαθμού και διατίθενται υποχρεωτικά και αποκλειστικά ,σε ποσοστό 80%,για την εκτέλεση έργων τοπικής ανάπτυξης ,σε περιοχές εντός των ορίων του δημοτικού, ή κοινοτικού διαμερίσματος όπου είναι εγκατεστημένος ο σταθμός ή διέρχεται η γραμμή σύνδεσης και ,σε ποσοστό 20% , στην υπόλοιπη περιφέρεια του οικείου ΟΤΑ ,του πρώτου βαθμού.

Οι οικείοι Ο.Τ.Α υποχρεούνται να υποβάλλουν στον υπουργό Ανάπτυξης και τον Γενικό Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας ,εντός του πρώτου τριμήνου κάθε επόμενου έτους, έκθεση με τον απολογισμό της αξιοποίησης των εσόδων που προέρχονται από το ειδικό τέλος.

Επίσης, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου 24 του Ν.3983/2011 : "Ποσό μέχρι ποσοστού 1% της προ Φ.Π.Α. τιμής πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αποδίδεται στους κατόχους άδειας προμήθειας που προμηθεύουν ηλεκτρική ενέργεια στους οικιακούς καταναλωτές των Δήμων στους οποίους λειτουργούν οι σταθμοί ΑΠΕ ,με σκοπό να πιστωθούν οι οικιακοί καταναλωτές μέσω των λογαριασμών κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας .

Δικαιούχοι της πίστωσης της παρούσας παραγράφου είναι οι οικιακοί καταναλωτές εντός των διοικητικών ορίων της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας του Δήμου, εφόσον υπάρχει, όπου λειτουργούν σταθμοί ΑΠΕ.

Η πίστωση αφορά στη χρέωση των καταναλώσεων ενέργειας και όλων των πρόσθετων επιβαρύνσεων επί αυτής.

Τυχόν υπόλοιπο της ανωτέρω πίστωσης επιμερίζεται ανά παροχή στους οικιακούς καταναλωτές του αντίστοιχου Δήμου ή κοινότητας ως αντιστάθμισμα των χρεώσεων υπέρ τρίτων στους οποίους και αποδίδεται σύμφωνα με τα ισχύοντα."

Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Βουνιχώρας του δήμου Δελφών, στα διοικητικά όρια της οποίας λειτουργεί το αιολικό πάρκο "ΑΕΤΟΣ" ,με έγγραφό του έχει απευθυνθεί στο ΛΑΓΗΕ με συγκεκριμένα ερωτήματα, διεκδικώντας τα ανταποδοτικά τέλη από τις ΑΠΕ που προβλέπονται από τις προαναφερόμενες νομοθετικές διατάξεις και δεν έχει λάβει απάντηση.

Οι κάτοικοι του χωριού εκφράζουν τις απορίες τους και αναρωτιούνται εάν το συγκεκριμένο αιολικό πάρκο καταβάλλει το προβλεπόμενο ποσό στο Λειτουργό της Ηλεκτρικής Αγοράς Ενέργειας Α.Ε. (ΛΑΓΗΕ) και γιατί ο ΛΑΓΗΕ δεν τα καταβάλλει στους κατοίκους της τοπικής κοινότητας αυτής και τι γίνονται τα χρήματα που μέχρι τώρα έχουν εισπραχθεί

Ο ΛΑΓΗΕ εφαρμόζει τους κανόνες για τη λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και στα πλαίσια του σκοπού του έχει, μεταξύ άλλων, την αρμοδιότητα να εισπράττει από τους Συμμετέχοντες τέλη για τη διαχείριση και λειτουργία της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας και τηρεί τους αναγκαίους λογαριασμούς, σύμφωνα με τις ειδικότερες προβλέψεις του Κώδικα Συναλλαγών Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Τα ανταποδοτικά τέλη από τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αφορούν και τους κατοίκους και άλλων τοπικών και Δημοτικών κοινοτήτων που λειτουργούν αυτές, όπως το Γαλαξίδι, τα Πεντεόρια, οι Άγιοι Πάντες.

Κατόπιν τούτων ερωτώνται οι αρμόδιοι κ.κ. υπουργοί:

1)Έχουν παρακρατηθεί από το ΛΑΓΗΕ τα προβλεπόμενα από το νόμο ανταποδοτικά τέλη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, που οφείλει να καταβάλλει το αιολικό πάρκο "ΑΕΤΟΣ" που λειτουργεί στην Τοπική Κοινότητα Βουνιχώρας;
2)Ποιο είναι το ακριβές ποσό που έχει παρακρατηθεί από το ΛΑΓΗΕ;
3)Σε ποιο ποσοστό επί της τιμής πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας ανέρχεται το ποσό που έχει παρακρατηθεί από το ΛΑΓΗΕ;
4)Εάν δεν έχουν παρακρατηθεί από το ΛΑΓΗΕ τα προβλεπόμενα ανταποδοτικά τέλη από το συγκεκριμένο αιολικό πάρκο που οφείλεται η μη παρακράτησή τους;
5)Σε ποιες ενέργειες θα προβείτε για την παρακράτηση από το ΛΑΓΗΕ των ανταποδοτικών τελών;
6) Πότε η ΔΕΗ θα πιστώσει τους οικιακούς λογαριασμούς καταναλώσεων ηλεκτρικής ενέργειας των κατοίκων της Βουνιχώρας;
7)Έχουν εισπραχτεί από το ΛΑΓΗΕ τα ανταποδοτικά τέλη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας που λειτουργούν στο νομό Φωκίδας;
8)Έχουν αποδοθεί στο Δήμο Δελφών τα ποσά που αντιστοιχούν στο ειδικό τέλος και ποια είναι αυτά;
9)Εάν τα ποσά που αντιστοιχούν στο ειδικό τέλος έχουν αποδοθεί στο Δήμο Δελφών ποια έργα τοπικής ανάπτυξης έχουν εκτελεστεί στην Τοπική Κοινότητα Βουνιχώρας και ποια στις υπόλοιπες Τοπικές και Δημοτικές Κοινότητες του Δήμου Δελφών, στα διοικητικά όρια των οποίων λειτουργεί το αιολικό πάρκο, όπως προβλέπεται άλλωστε από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας;

Αθήνα,30 Απριλίου 2013
Η ερωτώσα βουλευτής
Ασπασία Μανδρέκα

Προς:
1) Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής , κ. Ευάγγελο Λιβιεράτο
2)Υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Κωστή Χατζηδάκη
3)Υπουργό Εσωτερικών κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Μεταλλεία στα Καστέλλια: ΜΗΝΥΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ των Οικολόγων Πράσινων στη συνέλευση των κατοίκων

Αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων βρέθηκε στη συνέλευση των κατοίκων της κοινότητας των Καστελλίων για να εκφράσει την αμέριστη συμπαράσταση στις αντιδράσεις κατά του σχεδιαζόμενου νέου μεταλλείου βωξίτη στην περιοχή τους, και συγκεκριμένα στην θέση «Αλεφάντω», πάνω από το χωριό. Αν και δεν μας δόθηκε ο λόγος μέσα σε ένα έντονα φορτισμένο κλίμα, καταθέσαμε στο Τοπικό Συμβούλιο το παρόν κείμενο θέλοντας μ’ αυτό να συμβάλουμε στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Για άλλη μια φορά βρεθήκαμε μπροστά σε εικόνες οξύτατης αντιπαράθεσης. Για άλλη μια φορά η εταιρεία S&B χρησιμοποιεί τους εργαζόμενους ως ασπίδα για να υλοποιήσει τα σχέδιά της.

Συμμεριζόμαστε απόλυτα την αγωνία των Καστελλιωτών για το μέλλον της περιοχής τους και θα μας έχουν αρωγούς στο δύσκολο δρόμο μέχρι να πετύχουν το στόχο τους για τη ματαίωση των σχεδίων της εταιρείας.

Με την αφορμή αυτή θέλουμε να αναφερθούμε σε μερικά γενικότερα ζητήματα που αφορούν την εξορυκτική/μεταλλευτική βιομηχανία και τη σχέση της με την εκάστοτε τοπική κοινωνία και που είχαμε σκοπό να καταθέσουμε σήμερα στη συνέλευση, μια που είναι ένα θέμα το οποίο δεν κλείνει εύκολα

Στον ισχύοντα (χουντικό) Μεταλλευτικό Κώδικα ορίζεται σαφώς ότι η μεταλλευτική εκμετάλλευση είναι υπόθεση «εθνικής ωφελείας». Ο Μεταλλευτικός Κώδικας είναι ο νόμος που καθορίζει τον χαρακτηρισμό των μεταλλευτικών περιοχών και είναι από εκεί που ξεκινούν όλα (ή έστω τα περισσότερα) προβλήματα. Στον εν λόγω Μεταλλευτικό Κώδικα δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά σε «προστασία του περιβάλλοντος» και δεν προβλέπεται καμία δυνατότητα, ούτε της τοπική κοινωνίας ούτε καν των αιρετών οργάνων της αυτοδιοίκησης, να αρνηθούν την εκμετάλλευση. Αυτό βέβαια δεν είναι περίεργο για ένα νόμο του 1972 – το περίεργο είναι ότι αυτός ο νόμος ισχύει και ρυθμίζει τις ζωές μας ακόμα και σήμερα! και φυσικά κάτω από το πρίσμα των σημερινών συνθηκών και του fast track, το ζήτημα παίρνει δραματικό χαρακτήρα

Από τη στιγμή που μια περιοχή μετατρέπεται σε «Οριστική Παραχώρηση», η τοπική κοινωνία διαπιστώνει ότι δεν έχει πλέον απολύτως κανένα δικαίωμα πάνω σ’ αυτή την έκταση. Ένα παράδειγμα είναι το ΣΧΟΟΑΠ του πρώην Δήμου Καλλιέων, όπου η εταιρεία με παρέμβασή της ζητάει να μην συμπεριληφθεί καμία πρόβλεψη στη Μελέτη του ΣΧΟΟΑΠ όσον αφορά στην έκταση του Δήμου, που είναι χαρακτηρισμένη «μεταλλευτική ιδιοκτησία». Απαιτεί δηλαδή η «Οριστική Παραχώρηση» ως μεταλλευτική περιοχή, να μην μπορεί να μπει σε κανένα χωροταξικό σχεδιασμό με το επιχείρημα ότι «στη μεταλλευτική ιδιοκτησία δεν μπορούν να χωροθετηθούν άλλες δραστηριότητες»!

Ως υπόθεση «εθνικής ωφελείας» η μεταλλεία έχει προτεραιότητα έναντι όλων των άλλων δραστηριοτήτων. Το θεσμικό πλαίσιο για τις μεταλλευτικές περιοχές αποσκοπεί στη διευκόλυνση της άσκησης της μεταλλείας αφαιρώντας όλα τα εμπόδια, δηλαδή στραγγαλίζοντας όλες τις άλλες, πιθανά ανταγωνιστικές, δραστηριότητες. Ό,τι δηλαδή ισχύει στην υπόλοιπη Ελλάδα, δεν ισχύει σ’ αυτές τις περιοχές. Αν ο Δήμος Δελφών για παράδειγμα θελήσει να εντάξει την ορεινή περιοχή των Καστελλίων σε κάποιο επιδοτούμενο πρόγραμμα της Ε.Ε., π.χ. οικοτουρισμού ή ανάπτυξης των ορεινών όγκων, μονοπατιών κλπ, θα διαπιστώσει ότι δεν μπορεί. Αν κάποιος ιδιώτης θελήσει να στήσει μια επιχείρηση δεν θα πάρει όχι μόνο επιδότηση, αλλά ούτε άδεια σκοπιμότητας. Αν κάποιος χτίσει εκεί το σπίτι του, μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανοίξει ένα μεταλλείο κάτω από τα πόδια του. Και αν υπάρχει κίνδυνος για τα κτίσματα ή για τη ζωή των κατοίκων, ο μεταλλειοκτήτης έχει το δικαίωμα της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης της ιδιοκτησίας, γιατί "το δικαίωμα στη μεταλλειοκτησία κατισχύει καταρχήν του δικαιώματος στην ιδιοκτησία"!

Είναι προφανές ότι αυτή η μορφή εκμετάλλευσης πλήττει καίρια την οικονομία της τοπικής κοινωνίας. Δεν ξέρουμε πόσο οι κάτοικοι των Καστελλίων το έχουν νοιώσει ακόμα• όμως, το αποτέλεσμα του χαρακτηρισμού και μόνο μιας περιοχής ως μεταλλευτικής, μπορεί να καθυστερήσει να εκδηλωθεί, αλλά οι αξίες των ακινήτων πέφτουν μέχρις εκμηδενισμού(είμαστε κάτω από την «Αλεφάντω»…), οι περιοχές αυτές αφαιρούνται από κάθε παραγωγική χρήση και οι δυνατότητες απασχόλησης στην περιοχή μειώνονται. Τα περί «αρμονικής συνύπαρξης μεταλλείων και άλλων δραστηριοτήτων», ακόμα και τουρισμού, είναι σκόπιμα ψεύδη, αφού η ίδια η νομοθεσία απαγορεύει άλλες δραστηριότητες.

Τώρα που φθάσαμε στην ώρα της έγκρισης της εκμετάλλευσης του μεταλλείου στη θέση «Αλεφάντω», η τοπική κοινωνία των Καστελλίων έχει να αντιμετωπίσει μια ήδη διαμορφωμένη κατάσταση. Μέχρι το στάδιο του ορισμού μιας περιοχής ως μεταλλευτικής, δεν υπάρχει καμία ενημέρωση των πολιτών, ούτε φυσικά γνωμοδότηση των τοπικών και περιφερειακών οργάνων. Η Προκαταρκτική Περιβαλλοντική Εκτίμηση/Αξιολόγηση δίδεται από το Υπουργείο Ανάπτυξης, χωρίς να απαιτείται γνωμοδότηση από τοπικούς φορείς. Όταν φτάσουμε στο στάδιο της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, τίθεται εκβιαστικά στους κατοίκους το δίλημμα «ναι ή όχι στο μεταλλείο» που ισοδυναμεί με «μεταλλείο ή τίποτα» ή με «μεταλλείο ή ανεργία», αφού ο νόμος δεν αφήνει άλλες επιλογές ανάπτυξης της περιοχής. Και να πώς η εταιρεία χρησιμοποιεί ως ασπίδα τους εργαζόμενους…

Ακόμα κι αν βρεθεί ένας τρόπος να ακυρωθεί τελικά το έργο από το Συμβούλιο Επικρατείας, το πρόβλημα της περιοχής δεν λύνεται, εφ’ όσον παραμένει το καθεστώς της μεταλλειοκτησίας• οι δε προτάσεις για εκμετάλλευση θα επανέρχονται ανά τακτά διαστήματα και με διάφορους μανδύες. Άρση της μεταλλειοκτησίας μπορεί να γίνει μετά παρέλευση τριών ετών χωρίς έρευνα ή εκμετάλλευση. Απαιτείται όμως πολιτική βούληση που, σύμφωνα με τις εμπειρίες, δεν υπάρχει ποτέ. Αντιθέτως, πάντα βρίσκεται κάποια αφορμή για να παραταθεί η μεταλλειοκτησία.

Ο λόγος που τα λέμε όλα αυτά είναι ότι θα θέλαμε να ξεκινήσει μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, που γεννά η μεταλλευτική βιομηχανία σε πανελλήνιο επίπεδο. Τα προβλήματα αυτά είναι ελάχιστα γνωστά στον Έλληνα πολίτη, που δεν έχει την ατυχία να έχει δίπλα του ένα μεταλλείο. Η δημιουργία ενός κοινού μετώπου ανάμεσα σε όλους που αγωνίζονται για το περιβάλλον, ανάμεσα στο Πέραμα του Έβρου, τις Σκουριές στη Χαλκιδική, το Κουμαρίτσι και την Οίτη, τα Καστέλλια και τη Γκιώνα, είναι απαραίτητη.

Θεωρούμε ότι πρέπει να στοχεύσουμε στην καρδιά του προβλήματος που είναι η νομοθεσία και να διατυπώσουμε συλλογικά, ως κοινωνία, το αίτημα της αλλαγής της. Όσο δεν το κάνουμε εμείς, το κάνουν οι μεταλλευτικές εταιρείες προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εδώ χρειάζεται και η συγκεκριμένη δέσμευση της αντιπολίτευσης. Δεν είναι δυνατόν στη σημερινή εποχή που η αειφορία έχει ανακηρυχθεί στη βασικότερη συνιστώσα κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας, εμείς να δεχόμαστε ακόμα να συζητάμε την καταστροφή ολόκληρων βουνών. Δεν είναι δυνατόν να δεχόμαστε την ισχύ ενός αποικιοκρατικού νόμου, που αντιμετωπίζει τους ντόπιους κατοίκους περίπου σαν τους ταλαίπωρους Ινδιάνους στην εποχή των Ισπανών.

Πρέπει να γνωστοποιήσουμε το πρόβλημα σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, να αναζητήσουμε συμμαχίες, να διαμορφώσουμε προτάσεις και τελικά να απαιτήσουμε τη ριζική αναμόρφωση του Μεταλλευτικού Κώδικα.

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Σκέψεις για την πολιτιστική πολιτική στη σημερινή συγκυρία: Κινητοποίηση όλων των δημιουργικών και πνευματικών δυνάμεων και η ανάδειξη των συμμετοχικών θεσμών της πόλης

Ο πολιτιστικός ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ήταν και είναι αναντικατάστατος. Όμως αυτό πρέπει να αποδεικνύεται διαρκώς. Στη σημερινή ειδικά συγκυρία της ολόπλευρης κρίσης, η πολιτιστική προσφορά και δράση είναι ουσιαστικός παράγοντας άμβλυνσης και αντίδοτο της κοινωνικής κατάθλιψης και της φτώχειας.

Χωρίς αμφιβολία η εποχή άλλαξε, η ζωή μας άλλαξε, τα προβλήματα πολλαπλασιάζονται, ο κοινωνικός ιστός είναι σε άμεσο κίνδυνο κατάρρευσης, οι ευθύνες όλων μας είναι τεράστιες. Ζούμε σε μια εποχή όπου η συμμετοχή και η κοινή δράση είναι “είδος εν ανεπαρκεία”, ίσως και “υπό εξαφάνιση”. Ναι, αλλά τη στιγμή που όλα αλλάζουν, είναι καιρός να αλλάξουμε κι εμείς!

Η Αυτοδιοίκηση, ο Δήμος, γενικότερα αλλά και ειδικά σήμερα, δεν πρέπει να λειτουργεί γραφειοκρατικά στον πολιτισμό, κυρίως με τη λογική “του καθήκοντος” ή “να δείξουμε ότι γίνονται εκδηλώσεις”. Αντίθετα, πρέπει να ενσωματώνει στην πολιτιστική πρακτική θέματα της σύγχρονης κοινωνίας και της συγκυρίας, όπως: ο ελεύθερος χρόνος των πολιτών και η καθημερινότητα του άνεργου, η ψυχαγωγία των νέων, οι μετανάστες, τα προβλήματα της οικογένειας και οι κοινωνικές σχέσεις μέσα στην κρίση, η τάση για απομόνωση του άνεργου και του απολυμένου, τα μεγάλα ζητήματα της αλληλεγγύης και όλα αυτά μέσα από τις τέχνες, τη γνώση, την επιστήμη.

Στη Λαμία η εκτίμησή μας είναι ότι απουσιάζει μια τέτοια σαφής και ολοκληρωμένη πολιτική και σχέδιο. Ένα σχέδιο που να αγκαλιάζει το σύνολο των πολιτιστικών δράσεων του Δήμου και να έχει ένα ξεκάθαρο στόχο και μόνιμο χαρακτήρα με βάση τη συγκυρία. Αντίθετα, όλα τα θέματα που αφορούν το πολιτιστικό πεδίο «τρέχουν» ως να μη συμβαίνει τίποτα, με τον ίδιο ρυθμό αυτό της προηγούμενης δεκαετίας. Το προδίδει αυτό η εμφάνιση της πόλης σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Η άναρχη και άτσαλη ρύπανση μέσα και γύρω από την πόλη με αφίσες συμπαθών τραγουδιστριών και τραγουδιστών είναι αυτό που κυριαρχεί, δίνοντας στους επισκέπτες το στίγμα της αισθητικής και λειτουργώντας καταλυτικά στο υποσυνείδητο του δημότη, ιδιαίτερα των νέων.

Κατά την ταπεινή μας γνώμη είναι όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίο σήμερα η διαμόρφωση ενός νέου πολιτιστικού προγράμματος δράσης, που να κινητοποιεί όλες τις δημιουργικές και πνευματικές δυνάμεις του τόπου μας, να χρησιμοποιεί τα μέσα, τους χώρους και τις υποδομές που διαθέτει η πόλη και να αξιοποιεί την πνευματική μας κληρονομιά. Ένα πρόγραμμα που να διαρκεί όλο το έτος και να απευθύνεται σ’ ολόκληρη την κοινωνία και ιδιαίτερα στους ανήμπορους και τις ομάδες που οδηγούνται στο περιθώριο. Αυτό για να γίνει πράξη απαιτείται η ενεργοποίηση των συμμετοχικών θεσμών και η ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών στον πολιτιστικό τομέα. Είναι ίσως ο μοναδικός δρόμος.

Γι’ αυτό προτείνουμε τη συγκρότηση στην πόλη μας ενός Επίτιμου Συμβουλίου Πολιτιστικής Πολιτικής και Δράσης με στόχους: την καταγραφή του καλλιτεχνικού δυναμικού, τη συγκέντρωση των απόψεων ειδικευμένων καλλιτεχνών γύρω από την πολιτιστική πολιτική και πρακτική, τη συγκρότηση της Πολιτιστικής Επιτροπής του Δήμου από δημότες με γνώμονα την όρεξη για δουλειά και τη διάθεση του χρόνου και την ουσιαστική αναγνώριση του ρόλου των καλλιτεχνών και των ανθρώπων του πνεύματος. Στο Επίτιμο αυτό Συμβούλιο να συμμετέχουν όλοι, όσοι αποδεδειγμένα έχουν έργο καλλιτεχνικό: Λογοτέχνες, ζωγράφοι, μουσικοί, ηθοποιοί και γενικότερα λόγιοι και καλλιτέχνες της περιοχής, καθώς και εκπρόσωποι φορέων με καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα και να εμπλουτίζεται δε διαρκώς από μέλη, που θα προτείνουν οι ίδιοι οι δημότες.

Μια φορά το χρόνο να γίνεται το Ετήσιο Συνέδριο των μελών του Συμβουλίου, στο οποίο να καταγράφονται οι απόψεις, παρατηρήσεις και προτάσεις των επίτιμων μελών, να γίνεται απολογισμός της χρονιάς που πέρασε με αναφορά στις αδυναμίες και στις ελλείψεις υποδομών και να ορίζονται οι στόχοι και το διεκδικητικό πλαίσιο για τον επόμενο χρόνο. Να χαράσσεται το πλαίσιο της πολιτιστικής δράσης για την επόμενη χρονική περίοδο στους βασικούς άξονες, πιθανά χρονοδιαγράμματα, κοινές εκδηλώσεις κλπ και να ορίζεται το επόμενο Συνέδριο ή και τα έκτακτα, αν εκτιμηθεί ότι κάποιοι λόγοι το επιβάλουν. Να διαχωρίζονται οι επιμέρους τομείς (θέατρο, κινηματογράφος, ζωγραφική, μουσική, χορός, λογοτεχνία κλπ) με σκοπό κάθε ένα μέλος να εντάσσεται αυτόματα στον τομέα του, όπου και να καλείται να ορίσει τον υπεύθυνο του τομέα με πιθανή κυκλική εναλλαγή του ρόλου. Κάθε τομέας να αναπτύσσει το δικό του πρόγραμμα μέσα στο χρόνο και να απευθύνεται στην Πολιτιστική Επιτροπή του Δήμου για πιθανή βοήθεια, για το συντονισμό των κοινών εκδηλώσεων, για το κλείσιμο των αιθουσών κλπ.

Με άλλα λόγια πρέπει να αλλάξει ριζικά η αντίληψη σχετικά με την πολιτιστική δράση του Δήμου. Οι δραστηριότητες πρέπει να στοχεύουν στην ανάπτυξη του μαζικού πολιτισμού, στη συμμετοχή όσο γίνεται περισσότερων συμπολιτών μας στις γειτονιές, στις συνοικίες, τα χωριά και στα σχολεία. Να “μεταφερθεί” η ευθύνη στους μαζικούς και τους άλλους φυσικούς φορείς του πολιτισμού με την φροντίδα και την οικονομική στήριξη του Δήμου.

Τέλος, για τη σύνδεση όλων αυτών χρειάζεται η έκδοση ενός ενημερωτικού ηλεκτρονικού περιοδικού, που να ενημερώνει γύρω από τα πολιτιστικά δρώμενα στην πόλη μας και τις εκδηλώσεις, να δημοσιεύει απόψεις και κριτικές.

Η συνολική φιλοσοφία και στάση να είναι διεκδικητική απέναντι στα προβλήματα και ανεξάρτητη από τις προθέσεις της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Αυτό ο Δήμος, ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο, καλούνται - και οφείλουν - να το σεβαστούν και να αρθούν πάνω από προσωπικές φιλοδοξίες και απόψεις, τις οποίες θα πρέπει να τις καταθέτουν στο Συνέδριο ως ισότιμα μέλη των άλλων επίτιμων. Ο ρόλος του Δήμου να είναι συντονιστικός και να υλοποιείται με τους υπαλλήλους – συμβούλους και την Πολιτιστική Επιτροπή.

Η πρόταση έχει ξανακατατεθεί, έχει ένα παρελθόν, ας ελπίσουμε στο μέλλον της

Λαμία, 25/2/2013

Στέφανος Σταμέλλος

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

η χώρα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο βαρύτατων κυρώσεων για τον Ασωπό

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26515&subid=2&pubid=112994616

Κόλαφο για τη χώρα αποτελεί η απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης με την οποία η Ελλάδα κατηγορείται ότι δεν έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα για το «έγκλημα του Ασωπού», το οποίο χαρακτηρίζεται πλέον απειλή για τη δημόσια υγεία. Δίνεται πλέον η δυνατότητα στους πολίτες να ζητήσουν, μεταξύ άλλων, μεγάλες οικονομικές αποζημιώσεις.

Επιπλέον, η χώρα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο βαρύτατων κυρώσεων και δίνεται τετράμηνη διορία στην ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να αντιμετωπίσει το ζήτημα και μεταξύ άλλων, να ελέγξει και την ασφάλεια των τροφίμων που παράγονται στην περιοχή. Η Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης έκανε αποδεκτή την προσφυγή που κατέθεσε η Διεθνής Ομοσπονδία Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά της Ελλάδας για το θέμα του Ασωπού και συγκεκριμένα για την παραβίαση του άρθρου 11 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη για το «δικαίωμα στην υγεία».

Με την απόφαση αυτή, σύμφωνα με πληροφορίες, δίνεται ουσιαστικά η δυνατότητα τόσο στους πληγέντες όσο και σε κάθε πολίτη της χώρας, να ζητήσουν την ποινική δίωξη των ρυπαντών άλλα και των αρμόδιων αδειοδοτικών αρχών και να εγείρουν δικαιώματα αποζημιώσεων από το κράτος τόσο για την αποδεδειγμένη ζημιά στην υγεία, στο βιοτικό τους επίπεδο και στο εισόδημά τους, όσο και για δυνητική ζημιά ή απειλή από τις παραλείψεις του κράτους.

Αναμένεται οι κάτοικοι της περιοχής των Οινοφύτων να κινηθούν με μαζικές αγωγές κατά των αδειοδοτικών αρχών. Η απόφαση δεσμεύει πλέον την ελληνική κυβέρνηση ώστε να προβεί σε άμεση ενημέρωση των πολιτών και ειδικά των ευπαθών ομάδων για τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος, να ελέγξει επιδημιολογικά τους κατοίκους της περιοχής και να προχωρήσει σε εκτενή και διαρκή έλεγχο των τροφίμων που παράγονται ή συσκευάζονται στην περιοχή και να εκπονήσει ακόμα και σχέδιο αναδιάρθρωσης καλλιεργειών.

Σχέδιο
Επιπλέον, θα πρέπει να προχωρήσει σε άμεση παροχή ασφαλούς νερού ύδρευσης και άρδευσης της ευρύτερης περιοχής και να επιβάλει στις βιομηχανίες ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη διαχείριση των αποβλήτων, το οποίο θα είναι απόλυτα ελεγχόμενο και τη χρήση αντιρυπαντικής τεχνολογίας. Η Επιτροπή στην έκθεσή της, σύμφωνα με πληροφορίες, συμπεραίνει ότι η Ελλάδα «δεν εφαρμόζει τα στοιχειώδη για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος». Υπό το πλαίσιο αυτό αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συνέχιση της δίκης για τον Ασωπό όπου κατηγορούνται 15 βιομηχανίες της περιοχής.

Η δίκη που έχει ξεκινήσει από την περασμένη Ανοιξη, αναμένεται να συνεχιστεί στο τέλος Φεβρουαρίου αν και ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας αναβολής λόγω των απεργιακών κινητοποιήσεων. Οι επιχειρήσεις διώκονται για ρύπανση του περιβάλλοντος αλλά και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και θανάτου, αδικήματα για τα οποία προβλέπεται ποινή κάθειρξης έως και 10 ετών άλλα και βαρύτατα πρόστιμα.

Κασσιανός Τζέλης

διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Δάση: χειμώνα – καλοκαίρι στην πυρά.

Της Βάσως Νάκου
Δασοπόνου, εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων

(το άρθρο δημοσιεύτηκε στο http://www.tvxs.gr )

Η έλλειψη δασικής πολιτικής στην Ελλάδα είναι η κεντρική αιτία για την υποβάθμιση των ελληνικών δασικών οικοσυστημάτων και της ελλιπούς διαχείρισής τους, με συνέπειες στο περιβάλλον, στην κοινωνία, στην οικονομία και στην απασχόληση.

Ακόμα και παραβλέποντας σοβαρούς τρόπους υποβάθμισης των δασών, όπως αυθαίρετες καταπατήσεις, εγκατάσταση μεταλλείων, ανεξέλεγκτο κυνήγι και λαθροθηρία, εγκατάλειψη βασικών δασοκομικών πρακτικών για την ενίσχυση των φυσικών λειτουργιών του δάσους, κ.ά. και επικεντρώνοντας μόνο σε δύο – πυρκαγιές και καυσοξύλευση – γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι διαβαίνουμε μια νέα περίοδο για την ελληνική δασοπονία, μια περίοδο που το αντικείμενό της, τα δάση, καταλήγουν χειμώνα – καλοκαίρι στην πυρά.

Και παρατηρούμε μια κοινωνία, παραδοσιακά συνυφασμένη με την ύπαιθρο και την κουλτούρα της συνύπαρξης με τη φύση προκειμένου να επιβιώσει, να στέκεται στην καλύτερη περίπτωση αμήχανη απέναντι στη συγκυρία και στη χειρότερη συμμέτοχη στο πρόβλημα είτε δικαιολογημένα είτε αδικαιολόγητα.

Έτσι, ένας από τους πολυτιμότερους εθνικούς φυσικούς πόρους θυσιάζεται σε όλη πια την περίοδο του έτους εξαιτίας της εγκληματικής αμέλειας (και ίσως όχι μόνο αμέλειας) της κυβέρνησης να τον προστατεύσει και να αντιμετωπίσει τη δασοπροστασία όπως οι Οικολόγοι Πράσινοι χρόνια επισημαίνουμε, δηλαδή ως ζήτημα εθνικής προτεραιότητας.

Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η προστασία ενός εθνικού πόρου όπως απορρέει από το Σύνταγμα και την υποχρέωση της Πολιτείας να υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον; Πώς αλλιώς μπορεί να αντιμετωπιστεί όταν σε ευρωπαϊκό επίπεδο προτείνεται η δασοπροστασία ως μέσο για την αναστροφή του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής;

Ως τι ζήτημα μπορεί να αντιμετωπιστεί όταν οι εκτεταμένες καταστροφές από τις πυρκαγιές προκαλούν τεράστια οικονομική ζημιά στους κατοίκους της υπαίθρου και απαιτούν επιπλέον ενισχύσεις για αποκατάσταση, δυσχεραίνοντας τα οικονομικά της χώρας; και πώς αλλιώς θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το ζήτημα μια κυβέρνηση αν ενδιαφέρεται να περιορίσει τη συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, αν όχι κατανοώντας ότι μέσα από το δασικό πλούτο ανοίγονται ευκαιρίες για δασική οικονομία και πράσινες θέσεις εργασίας, σε πλήθος επαγγελμάτων;

Κι αν όλα αυτά αφήνουν αδιάφορη μια κυβέρνηση που καθημερινά αποδεικνύει ότι δεν ενδιαφέρεται ούτε για τις συνταγματικές επιταγές ούτε για το δημόσιο συμφέρον, πολύ δε περισσότερο για την ανεργία και το περιβάλλον, τι να περιμένει κανείς για τη δημόσια υγεία και τις συνέπειες σε αυτή από την περιβαλλοντική υποβάθμιση;

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το φαινόμενο της αυξημένης λαθροϋλοτομίας δεν βγήκε στην επιφάνεια ούτε ως περιβαλλοντικό πρόβλημα ούτε ως κοινωνικό φαινόμενο εξαρτημένο από τη φτωχοποίηση του πληθυσμού, την αδυναμία του να αγοράσει πετρέλαιο και τον εγκλωβισμό του σε μια πρωτοφανή για τα νεότερα χρόνια εμπειρία: αυτή που κατέστησε τη θέρμανση προνόμιο των λίγων. Αναδείχθηκε μέσα από το φαινόμενο της αιθαλομίχλης, που χτύπησε το καμπανάκι των υπουργείων επειδή το νέφος δεν μπορούσε πια να κρυφτεί. Η υποκρισία στο μεγαλείο της, λοιπόν!

Υποκρισία που αναδεικνύεται και από τα πρόσφατα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ για τη λαθροϋλοτομία, που δεν συνοδεύονται καν από μια στοιχειώδη εκτίμηση της κατάστασης ή μια εκτίμηση του αποτελέσματος σε σχέση με το μέγεθος του προβλήματος, και που προφανώς χρησιμεύουν στο υπουργείο κυρίως επικοινωνιακά.

Όσο για τα μέτρα περιορισμού του φαινομένου, για να εφαρμοστούν απαιτείται – μεταξύ άλλων – στελέχωση και οικονομική ενίσχυση της Δασικής Υπηρεσίας. Η πρόσφατη απόφαση για νέα δέσμευση του Πράσινου Ταμείου, από το οποίο αναλογούν στη δασοπροστασία μόλις 7,5 εκατ. ευρώ, δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας για τις «περιβαλλοντικές ανησυχίες» της κυβέρνησης. Και να σκεφτεί κανείς ότι σε λίγους μήνες θα πρέπει να σχεδιαστεί και η αντιπυρική περίοδος… διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Φθιώτιδας για το Πυρηνελαιουργείο στην περιοχή Δαμάστας

Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ Φθιώτιδας καλούμε τις αρμόδιες αρχές της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα για την άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος των οσμών από το πυρηνελαιουργείο στην περιοχή της Δαμάστας

Γινόμαστε δέκτες καταγγελιών ότι η βαριά και έντονα οχλούσα οσμή οδηγεί πολίτες να κλείνουν τα παράθυρα ακόμα και μέσα στη Λαμία, αλλά περισσότερο στα χωριά του κάμπου.

Είναι γνωστό, μια και το πρόβλημα ταλαιπωρεί την περιοχή εδώ και χρόνια, ότι τα μέτρα πρέπει να εστιάσουν αφενός στην ορθή λειτουργία των μηχανισμών απόσμησης, αφετέρου - και κυρίως - στην τακτική μεταφορά των φορτίων του πυρήνα από τους ελαιουργούς πριν αρχίσουν τα φαινόμενα σήψης. Σοβαρή υποχρέωση, επίσης, του πυρηνελαιουργείου είναι η αποθήκευση της πρώτης ύλης σε κλειστό χώρο, ώστε να μη βρέχεται.

Θυμίζουμε ότι πριν λίγα χρόνια, μετά από καταγγελίες και διαμαρτυρίες των κατοίκων, η Νομαρχία Φθιώτιδας είχε φτάσει στο σημείο να κλείσει το εργοστάσιο για μερικές ημέρες.

Επειδή διαπιστώνουμε ότι, παρά τις καταγγελίες, η επιχείρηση δεν παίρνει κανένα μέτρο, ζητούμε επιτέλους αντίδραση και συστηματικούς ελέγχους. Τα πρόστιμα, που δεν πληρώνονται ποτέ, ξέρουμε καλά ότι δεν αρκούν. Οι κάτοικοι που υφίστανται την αφόρητη όχληση αναμένουν αποτελεσματική επιβολή των περιβαλλοντικών όρων. διαβάστε περισσότερα σ' αυτό το άρθρο...